START arrow GPS arrow Toekomst
Toekomst Afdrukken E-mail

De impact van het GPS is enorm. Niet onterecht spreekt men wel van de GPS-revolutie. Nog bijna wekelijks is er nieuws over toepassingen en/of technieken.

Het door de Verenigde Staten, met meer dan tien miljard dollars, gefinancierde GPS kent verspreid over de gehele wereld zeer veel gebruikers. De operationele en verwervings kosten bedragen ongeveer 400 miljoen dollar per jaar (controle-centrum, vijf grondstations, ruimtevaartuigen, en drie à vier lanceringen). De Amerikaanse overheid heeft toegezegd minimaal tien jaar van tevoren aan te geven wanneer de beschikbaarheid van het systeem zich essentieel wijzigt. Er is geen direct verhaal van de kosten bij de gebruikers. Mocht dit überhaupt toch gaan veranderen (is niet erg waarschijnlijk), dan zal dat niet binnen zes jaar na tijdstip van bekendmaking geschieden. Het toepassingsgebied is groot en de ontvangers zijn betaalbaar. Redenen waardoor er miljoenen gebruikers worden verwacht, waarvan een verrassend hoog aantal civiele gebruikers.

Maar ongeveer drie procent van alle ontvangers zijn militaire uitvoeringen. Het overweldigende civiele gebruik maakt het niet meer realistisch te veronderstellen dat de (bewuste) civiele onnauwkeurigheid nog vergroot zal worden. Vele, onschuldige, levens zullen afhangen van het GPS.

De vele civiele toepassingen brengen de discussie op gang over wie in de toekomst het GPS moet beheren. Het is zeer de vraag of het beheer onder verantwoordelijkheid van het Amerikaanse Ministerie van Defensie zal/moet blijven. Het Ministerie van Transport zou graag een grotere rol toegediend krijgen. 
 
De, onder het Ministerie van Transport vallende, Federal Aviation Federation (FAA) heeft vergevorderde plannen om m.b.v. de (nieuwe generatie) Inmarsat satellieten een extra GPS-signaal te versturen met een wereldwijd bruikbare differentiële correctie en een bericht ter verhoging van de integriteit van het GPS. Deze plannen tot het tegen betaling leveren van een hogere servicegraad kunnen belangrijke inkomsten betekenen voor verdere ontwikkeling van een vanuit de ruimte opererende luchtverkeerscontrole.
 
Het GPS zal naar verwachting minimaal tot na 2020 operationeel blijven. De Block IIR-M satellieten moeten het mogelijk maken om de satellieten meer autonoom te laten functioneren. Dit maakte de wereldwijdverspreide, en relatief kwetsbare, controlestations overbodig. De toegevoegde onderlinge communicatiemogelijkheden dragen hier zorg voor. De doorsnee (civiele) gebruiker zal hier, in kwaliteitszin, weinig van merken.

De verwerving van de nieuwe generatie GPS-satellieten de Block IIF's is gaande. Met deze generatie satellieten wil men de nauwkeurigheid van het gehele systeem (inclusief de satelliet-constellatie) verbeteren. 
 
Er ligt duidelijk nog een grote toekomst te wachten voor het GPS. In combinatie met een twee-richtingscommunicatiesysteem zal het in de toekomst facetten van ons (militaire en civiele) leven gaan beïnvloeden.

Ondanks de genoemde systeem-beperkingen, menen de Amerikanen "GPS is still the best all-around positioning system available today". Van mij krijgen ze gelijk.